REALIZACJE WWW  •  E-KSIĄŻKI  •  PROJEKTY GRAFICZNE  •  KONTAKT
 
 
 
 
WSZYSTKIE KSIĄŻKI
 
 
 
lectio divina
 
 
• Być uczniem Jezusa
 
• Jakim prawem...
 
• Prawdziwie,...
 
 
 
ze skarbca słowa Bożego
 
 
• rozważania maryjne
 
• rozważania pasyjne
 
• rekolekcje biblijne
 
• refleksje biblijne
 
• rozważania
  dla kapłanów
 
 
 
•  •  •
 
 
• Ostatnia deska   ratunku
 
• Z tym, który ukochał
 
 
 
  Ryszard Wróbel OFMConv, Ostatnia deska ratunku
Ryszard Wróbel OFMConv
OSTATNIA DESKA RATUNKU


Format: 130x230 mm, str. 230, oprawa miękka.
Cena: 35,00 zł (z wysyłką)

Zamówienia:

perbene@perbene.pl
tel. kom. 602 291 008


Cud uciszenia burzy na Jeziorze Galilejskim należy do kategorii cudów ocalenia. U podstaw tradycji ewangelicznej leży bez wątpienia rzeczywiste wydarzenie, w którym brali udział Jezus i Jego uczniowie. Od samego początku jest ono jednak w środowisku rodzącego się Kościoła interpretowane w kontekście wiary paschalnej, jak również widziane przez pryzmat mentalności biblijnej. Pierwotna wspólnota dostrzegała w tym opowiadaniu prowokacyjne pytanie o wiarę: wiarę, która byłaby zdolna rozpoznać prawdziwą moc Jezusa i pomogła pierwszym chrześcijanom wzbudzić do Niego całkowite zaufanie w nowej sytuacji dziejowej.

Współcześni kaznodzieje skłonni są do podawania gotowych recept, według których można spokojnie „przepłynąć” przez życie. Z epizodu burzy czynią dobrze sprzedający się system zabezpieczeń przed wszelkimi zagrożeniami, a ze snu Jezusa - metodę wzorcowego zachowania się. W świetle rozpoznanego kerygmatu jest to poważny błąd: opowiadanie ewangeliczne uczy nas raczej, że droga naśladowania Jezusa jest nieobliczalna, a głoszenie Chrystusa - niepojęte. Podróż przez morze życia nie zawsze odbywa się tak, jak byśmy tego chcieli. Wiara zakłada ryzyko: jeśli więc z Jezusa czynimy przedmiot czysto ludzkich kalkulacji, stajemy w opozycji do słowa Bożego.

Kaznodzieje głoszący w oparciu o poprawnie odczytany kerygmat cudu uciszenia burzy, powinni raczej starać się przekonać swoich słuchaczy, że ten sam Jezus, którego życie ziemskie powinno być im znane - Zbawiciel grzeszników, Lekarz chorych, Mistrz wymagający absolutnego posłuszeństwa, Oblubieniec dany jedynie na krótki czas, Syn Człowieczy - jest w stanie zatriumfować także nad śmiercią, chorobą, grzechem, siłami natury, ponieważ jest w swej istocie Emmanuelem, Bogiem-wśród-nas.
Oczywiście interpretator powinien pamiętać, że pełne zrozumienie tajemnicy Jezusa stało się możliwe dopiero wówczas, gdy wszystkie gesty zostały wypełnione w mis­terium śmierci-zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Zanim do tego doszło, Jezus obdarował swoich uczniów znakami, wśród których swoje ważne miejsce ma również cud uciszenia burzy na Jeziorze Genezaret.
Cudu uciszenia burzy na jeziorze nie należy nigdy interpretować bez związku z Osobą Jezusa. Wraz z innymi cudami należy on do najstarszej warstwy relacji o życiu i działalności Mistrza z Nazaretu i stanowi niezbędny element obrazu Chrystusa - Zbawiciela i Odkupiciela człowieka.

Niniejsza książka jest przepracowaną i uzupełnią wersją pracy doktorskiej o. Ryszar­da Wróbla OFMConv, która ukazała się drukiem w 1999 r. pod tytułem „Uciszenie burzy. Perykopa o uciszeniu burzy (Mk 4,35-41) i jej zastosowanie w polskim przepowiadaniu posoborowym. Studium biblijno-homiletyczne”.

Autor prezentuje orędzie zbawienia zawarte w ewangelicznym opisie cudu uciszenia burzy odczytanym w zgodzie z najnowszymi osiągnięciami egzegezy, hermeneutyki i teologii biblijnej oraz współczesnymi kierunkami głoszenia. Książka wnosi nowe, bogate treści, przede wszystkim do praktyki kaznodziejskiej. Jest nie tylko cenną pomocą homiletyczną dla wszystkich, którzy „zawodowo” zajmują się głoszeniem słowa Bożego, ale - dzięki swej popularyzatorskiej formie - stanowi narzędzie dla każdego, kto w konfrontacji ze słowem Bożym upatruje drogi do umocnienia osobistej wiary.

Problem, cel, zaprezentowane źródła i zastosowane metody narzuciły autorowi dziewię­cio­roz­działową strukturę książki:


I rozdział
Biblijne pojęcie cudu

Cud w ujęciu biblijnym jest zatem kategorią religijną, a nie filozoficzną, stąd naukowa refleksja nad biblijną interpretacją cudu respektującą zasady badań filologicznych i egzegetycznych musi posługiwać się terminologią biblijną, a nie pojęciem cudu obcym autorom biblijnym, zwłaszcza ST [...].
Cuda opisane przez Marka, mimo iż posiadają ładunek symboliczny, nie powinny być oddzielane od konkretnego powodu, dla którego została zachowana o nich pamięć: jest nim sytuacja Mesjasza skazanego na śmierć. Dla tej samej przyczyny nie są akcjami pokazowymi, lecz znakami skuteczności Słowa, które objawia nam jednocześnie słabość Boga względem ludzi i Jego potęgę, dzięki której ich zbawia [...]
Cuda objawiły wierzącym, jeszcze przed zmartwychwstaniem Jezusa, Jego Boże Synostwo. Uczniowie dostrzegali wprawdzie mesjańskie posłannictwo swojego Mistrza, nie byli jednak zdolni zobaczyć w Nim, poza Mesjaszem, także Syna Bożego. Dopiero Zmartwychwstanie obudziło w nich wiarę w Boskość Nauczyciela i Cudo­twór­cy z Nazaretu; dopiero zmartwychwstały Pan natchnął ich zapałem misyjnym, a głoszenie Ewangelii potwierdził znakami mocy Bożej [...]

II rozdział
Zagadnienia literackie

Pierwszym etapem odczytywania treści kerygmatycznych przekazanych przez autora Ewangelii jest poznanie formy literackiej, którą się posłużył redagując swoje dzieło. Następnie należy określić strukturę samego dzieła, gdyż to ona stanowi schemat, za pomocą którego wyraża on zamierzone przez siebie idee teologiczne. Początkiem poznania schematu dzieła biblijnego jest zazwyczaj podział całości tekstu na jak najmniejsze jednostki treściowe, zwarte w sobie i odrębne od innych. Później, podążając ciągle drogą syntezy, należy rozstrzygnąć, jakimi szerszymi pojęciami da się opisać większe grupy tematyczne, które mogłyby ułatwić zapamiętanie treści całej księgi bez pominięcia jakiegokolwiek istotnego elementu [...]
Współcześni egzegeci wypracowali szereg kryteriów, które w konkretnym przypadku pozwalają ustalić, choć nie zawsze z całą dokładnością, co należało do pierwotnego opisu, a co jest późniejszym dodatkiem ewangelisty, czy tych, którzy w formie ustnej bądź pisanej jeszcze przed powstaniem Ewangelii przekazywali relacje o cudach Jezusa [...]
W tym miejscu warto postawić sobie jeszcze jedno pytanie: czy u podstaw opowiadań synoptycznych istniał konkretny epizod w życiu Jezusa? Czy uczniowie rzeczywiście przeżyli tak niewiarygodne doświadczenie? [...]

III rozdział
Tekst perykopy Mk 4,35-41

Konfrontacja wielu tłumaczeń pozwala lepiej uchwycić rozbieżności i podobieństwa między nimi, co prowadzi do dokładniejszej znajomość tekstu i umożliwia lepsze rozeznanie autentycznego orędzia Ewangelii, które on zawiera [...]
Podstawą opracowania jest tekst w j. greckim (w pracy przedstawiony w wersji oryginalnej i w transliteracji) [...]
Tekst polski przytoczony jest za Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. Najnowszy przekład z języków oryginalnych z komentarzem. Opracował Zespół Biblistów Polskich z inicjatywy Towarzystwa Świętego Pawła, Częstochowa 2008 [...]
W celach porównawczych podane zostały też: przekład dosłowny w j. polskim za Grecko-polski Nowy Testament. Wydanie interlinearne z kodami gramatycznymi, (tłum.) R. Popowski - M. Wojciechowski, Warszawa 1995 oraz przekład łaciński za Novum Testamentum Graece et Latine, (wyd.) A. Merk, Roma 1964 [...]

IV rozdział
Starożytna symbolika morza i łodzi

Starożytna symbolika morska wpisała się na trwałe w kontekst egzegezy patrys­tycznej i stanowi nieodłączną część teologii pierwotnego Kościoła. Wydaje się zatem słuszne, aby przed omówieniem znaczenia naszej perykopy dla Ojców Kościoła zapoznać się - choćby pobieżnie - z podstawowymi elementami starożytnych wyobrażeń morskich. Podstawową alegorią starożytnej symboliki morskiej jest alegoria morza świata. Kształtowała się ona zarówno w szkołach retorów, wśród poetów, w języku polityków, jak i w codziennym życiu [...]
Jej porównania, od pełnych dramatycznych wydarzeń opisów aż po przysłowia ludowe, stanowiły materiał, po który sięgało także wczesnochrześcijańskie przepowiadanie. Poprawne jej zrozumienie ma ogromne znaczenie dla właściwej interpretacji poglądów pisarzy patrystycznych, w szczególności ich opinii dotyczących Kościoła [...]
Dlaczego jednak morze stało się obrazem świata, żywiołem przypisanym diabłu i je­go sługom, a przez to podstępnym dla Kościoła? [...]

V rozdział
Interpretacja Ojców Kościoła

Pogłębione i bardziej organiczne studium myśli patrystycznej stanowi zatem nieocenioną pomoc w odkrywaniu pierwotnego kerygmatu. Pozwala nam budować teologię naukową i pastoralną zarazem,
pozostającą w ścisłym związku ze źródłami biblijnymi. Dla Ojców Kościoła ich poprzednicy w wierze nie byli z pewnością tylko przedmiotem historycznego zainteresowania, przeciwnie - posługiwali się oni ich myślą i zbierali świadectwa, na których bazowali, aby wykazać prawdy wiary, poświadczone przez tradycję. Ich teologia charakteryzuje się panoramą historyczno-egzystencjalną, stara się ukazać znaczenie i wagę, jaką posiada dla człowieka całe misterium chrześcijańskie. Inaczej mówiąc - jest "teologią zbawienia w pełnym dramacie i w pełnej historii" [...]
Ojcowie Kościoła tworząc czerpali materiał ze swego otoczenia, które dzięki chrześcijańskiej postawie postrzegali pełniej i głębiej, niż pisarze klasyczni [...]
Komentatorzy starożytni pozwalają nam - współczesnym czytelnikom - głębiej zrozumieć zapoczątkowaną przez Ojców Kościoła interpretację alegoryczno-symboliczną tekstu. Jest to słuszna droga odkrywania znaczenia biblijnego tekstu, ponieważ Marek, tworząc swoje dzieło bazował co do treści, ducha i prezentowanych perspektyw na głoszeniu i katechezie Piotra, on zaś rozwijał swoją katechezę opierając się na słowach i czynach Jezusa [...]

VI rozdział
Interpretacja eklezjologiczna

W dziele Marka termin kościół nie występuje, jednak temat Kościoła jest dla niego jednym z ważniejszych. Wskazuje na to sposób organizacji i redakcji tych frag­men­tów jego Ewangelii, które mają za przedmiot Morze Galilejskie oraz łódź Jezusa i Jego uczniów. Na specyficzne ujęcie i szczególną wrażliwość Marka w podejściu do tematu Kościoła, czyli wspólnoty wierzących [...]
Wszystkie fragmenty należą do pierwszej części Ewangelii i poprzedzają wyznanie Piotrowe w Cezarei Filipowej. Po tym zdarzeniu nie będzie już wzmianek ani o łodzi, ani o morzu [...]
Ukazanie perykopy o uciszeniu burzy w szerszym kontekście ewangelicznym jest pożyteczne i konieczne zarazem, gdyż w zamierzeniach ewangelisty Marka. [...]

VII rozdział
Interpretacja misyjna

Ze względu na uniwersalizm odkupienia w Jezusie Chrystusie i równie powszechną rolę, jaką wyznaczył swojemu Kościołowi jego Założyciel, Kościół ma obowiązek i prawo wolnego głoszenia Ewangelii wśród wszystkich ludów i we wszystkich sytua­cjach historycznych. To głoszenie ma wezwać ludzi do wolnego posłuszeństwa wiary [...]
Według zgodnej relacji wszystkich ewangelistów uczniowie Jezusa nie doszli sami do tego, żeby radosną nowiną o Jezusie i zapoczątkowanym przez Niego królestwie podzielić się ze swymi żydowskimi braćmi, nie mówiąc już o tym, żeby Ewangelię głosić poza granicami Izraela - poganom. Tym, który wydał rozkaz misyjny, był sam Zmartwychwstały: warunkiem misji jest zatem wywyższony Pan, obecny w swoim przemożnym słowie-czynie [...]
W pełniejszym zrozumieniu misyjnego wymiaru Kościoła, albo lepiej - trudności pierwotnej wspólnoty chrześcijan w pojmowaniu misyjnego orędzia Jezusa, może nam pomóc interpretacja cudu uciszenia burzy o charakterze misyjnym... [...]

VIII rozdział
Ujęcie kaznodziejskie

Zadaniem egzegety jest jak najpełniejsze odczytanie prawdy Bożego słowa utrwalonego w Piśmie Świętym, przy wykorzystaniu zasad hermeneutyki katolickiej [...]
Analiza tekstów homilii i kazań - na przykładzie perykopy o uciszeniu burzy - daje nam odpowiedź na pytanie, w jaki sposób polskie kaznodziejstwo posoborowe spełniło postulaty Kościoła w tym względzie i na ile orędzie zbawcze zawarte w treści ewangelicznej perykopy znalazło odzwierciedlenie w twórczości współczesnych autorów [...]
W rozdziale skupimy się przede wszystkim na pozytywnym uwzględnieniu kerygmatu cudu, braki i nieprawidłowości zostaną zasygnalizowane w sposób sumaryczny w końcowej jego części; trzeba o nich wspomnieć, aby dla wszystkich komentujących słowo Boże stały się przestrogą i jednocześnie zachętą do solidnego zaangażowania w posługę duszpasterską [...]
W celu uzyskania większej przejrzystości w prezentacji materiału odkryte treści zgrupowano wokół zasadniczych tematów: symboliki łodzi i burzy; wiary i zaufania; tożsamości Jezusa Chrystusa [...]

IX rozdział
Aktualność kerygmatu cudu

Jedną z cech charakterystycznych pierwotnego Kościoła było aktualizujące głoszenie cudów Jezusa. Współczesny głosiciel słowa Bożego ma w nowej formie przedstawić ten sam pierwotny kerygmat i wyrazić go w języku zrozumiałym dla odbiorcy z uwzględnieniem jego sposobu myślenia i kontekstu społeczno-historycznego. Nie wystarczy zatem historyzujące opowiadanie perykop o cudach z dołączeniem do nich budujących zastosowań. W każdym przypadku przepowiadanie cudu musi być twórczym aktem interpretacji, skierowanym ku teraźniejszości, bo o znaczenie cudu dla nas, dzisiaj żyjących, tutaj chodzi [...]
Z punktu widzenia wiary byłoby zbytnim uproszczeniem uznać, że Bóg milczy dlatego, że człowiek oddalając się od Niego zatraca w swoim życiu sens wiary. Takie ujęcie obwinia wprawdzie człowieka, ale ciągle przypisuje mu zbyt wielką, warunkującą rolę w stosunku do wszechmocnego Stwórcy. Poprawniejszym zatem wydaje się osąd, że to Bóg pozwala upadać pewnym historycznym formom religijności, jako dziełu rąk ludzkich, zwłaszcza gdy symbolizują one nieudane próby przejęcia i zatrzymania dla siebie różnorodnych bożków, stworzenia własnych form zabezpieczenia i gwarancji mających niewiele wspólnego z prawdziwą wiarą i miłością Boga. Właściwie odczytany kerygmat cudu pozwala zrozumieć, że Jezus „zasypia”, „ukrywa się” roztropnie unikając udziału w religijnym show, nie chce być traktowany jako jedno z wielu bóstw czczonych przez współczesnego człowieka [...]

 

 
 
 
 
..: Copyright: Studio perbene :..