REALIZACJE WWW  •  E-KSIĄŻKI  •  PROJEKTY GRAFICZNE  •  KONTAKT
 
 
 
 
WSZYSTKIE KSIĄŻKI
 
 
 
lectio divina
 
 
• Być uczniem Jezusa
 
• Jakim prawem...
 
• Prawdziwie,...
 
 
 
ze skarbca słowa Bożego
 
 
• rozważania maryjne
 
• rozważania pasyjne
 
• rekolekcje biblijne
 
• refleksje biblijne
 
• rozważania
  dla kapłanów
 
 
 
•  •  •
 
 
• Ostatnia deska   ratunku
 
• Z tym, który ukochał
 
 
 
  Niedaleko jesteś od królestwa Bożego, rekolekcje biblijne na podst. Mk 11-12, Ryszard Wróbel OFMConv
Ryszard Wróbel OFMConv
ŚWIĘTYMI BĄDŹCIE!
rozważania dla kapłanów

Format: 130 x 185 mm, str. 96, oprawa miękka.

Zamówienia:

dystrybucja@perbene.pl
tel. kom. 602 291 008

POZYCJA DOSTĘPNA TAKŻE w FORMACIE EPUB


Szczere i odnowione dążenie kapłanów i osób konsekrowanych do świętości jest dziś szczególnie potrzebne także dlatego, że należy w każdym chrześcijaninie popierać i umacniać pragnienie doskonałości. „Trzeba rozbudzić w każdym wierzącym prawdziwą tęsknotę za świętością, mocne pragnienie nawrócenia i osobistej odnowy w klimacie coraz żarliwszej modlitwy i solidarności z bliźnimi, zwłaszcza z tymi najbardziej potrzebującymi”.

Na podobieństwo Jezusa, umiłowanego Syna, którego Ojciec poświęcił i posłał na świat (J 10,36), również ci, których Bóg powołuje, aby szli za Nim, zostają poświęceni i posłani na świat, by naśladować Jego przykład i kontynuować Jego misję. Dotyczy to zasadniczo każdego ucznia, jednak w szczególny sposób odnosi się do tych, którzy są powołani, by w kapłaństwie lub w życiu konsekrowanym naśladować Chrystusa „bardziej z bliska”, tak aby On był „wszystkim” w ich życiu.

w oparciu o Vita Consecrata

Niniejsza publikacja jest zapisem konferencji
wygłoszonych przez Ryszarda Wróbla, franciszkanina (OFMConv)
w okresie od października 2011 do czerwca 2012 roku
w kościele polskim pw. św. Stanisława w Rzymie
podczas comiesięcznych dni skupienia dla kapłanów diecezjalnych i zakonnych
pracujących na terenie diecezji rzymskiej.

spis treści i fragmenty tekstu:

Rozważanie pierwsze: Bóg zawsze wierny.
Błędne jest przekonanie, że wierność oznacza jedynie wspomnienie, że jest oznaką zaniku kreatywności. Na polu wierności niezwykle istotną rolę odgrywa wyobraźnia: chrześcijanin posługuje się pamięcią i wyobraźnią, które wspomagają jego wiarę, a wówczas wierność jest kolejnym, ponownym wyborem, a nie jedynie wspomnieniem pierwszego i jego powtórką.
Dla poprawnego zrozumienia idei wierności Boga, warto wskazać na istotne różnice pomiędzy przymierzem a kontraktem. Kontrakt jest układem handlowym: ty mi dasz to, a ja w zamian dam ci tamto; ja ci powierzam moje życie, a ty gwarantujesz mi, że ustalone przez nas zasady będą przestrzegane; jeśli w tym naszym układzie coś nie zagra, wówczas przestaje on obowiązywać, a ja nie czuję się już z tobą związany...

Rozważanie drugie: Kapłani dla świata.
Maryja, która wyruszyła w góry, jest Niewiastą zmartwychwstałą, obrazem Kościoła zmartwychwstałego, który niesie w sobie Jezusa Chrystusa i ukazuje Go światu. Ewangelista dodaje ponadto, że uczyniła to z pośpiechem, co wskazuje na Jej niezwykłe pragnienie, zaangażowanie. To wymowna sugestia, że także Kościół – a skoro Kościół, to również i my, kapłani – jeśli chce dosięgnąć świata, powinien odznaczać się tymi cechami. Czym jest jednak ów świat, ku któremu zmierzamy i który staje się dla nas wyzwaniem?...

Rozważanie trzecie: Kariera kapłana.
Trudno jest nam pokonać w sobie świecki, polityczny wzorzec kierownika, przywódcy, dygnitarza, lidera (oczywiście w takich przypadkach na ogół tłumaczymy się troską o… królestwo Boże). A może po prostu jesteśmy zbyt wielebni w naszych wspólnotach, zbyt liczący się w naszych środowiskach, zbyt inteligentni w naszych układach społecznych i powiązaniach kościelnych… To sprawia, że zbyt łatwo zapominamy, co oznacza termin sługa. Wystarczy jednak zajrzeć do słownika wyrazów bliskoznacznych, gdzie z nie­zwykłą dosadnością i wyrazistością odkryjemy jego znaczenie: zależny, niewolnik, tragarz, lokaj, kelner, pomywacz… Wyrażenie ‘być mistrzem’ pochodzi od magister (magis-stare) i oznacza ‘stać o stopień wyżej’; ‘być sługą’ pochodzi natomiast od minister (minus-stare) i oznacza ‘stać o stopień niżej’. Czy potrafimy, więcej – czy chcemy się odnaleźć w takich kategoriach wielkości?...

Rozważanie czwarte: W winnicy Pańskiej.
Należy odnaleźć, odnowić, zrekonstruować prawdziwy obraz Boga, niekiedy tak bardzo zniszczony, sponiewierany, zdeformowany: oto nasze święte kapłańskie zadanie! Jeśli chcemy, żeby wiara miała coś do zaoferowania dzisiejszemu światu, musimy to – jako Kościół – zrobić. Nie tylko w opracowaniach któregoś z teologów czy wspaniałych wypowiedziach referentów na kolejnym sympozjum, ale w naszej codzienności, w sytuacjach, które przeżywamy z innymi. Dziś nie wystarczy już zwykłe (wybaczcie słowo: głupie) moralizowanie, choć to zapewne najłatwiejsze. Prawda jest zaskakująco prosta: skoro nie dajemy ludziom prawdziwego obrazu Boga, trudno liczyć na ich pozytywną odpowiedź i poprawną reakcję....

Rozważanie piąte: Prawdziwa modlitwa.
Wielość zobowiązań i terminów codziennych zajęć z pewnością krępuje naszą dobrą wolę modlitwy i utrudnia jej realizację. Dlaczego jednak nie wpisać w nasz osobisty kalendarz konkretnych terminów modlitwy? Dlaczego nie podejść do niej, jak do innych obowiązków i potrzeb? Jeśli tego nie dokonamy, modlitwa pozostanie zawsze tym punktem, który z porządku dnia wypada w pierwszej kolejności. To zaś dowodzi, że na zaniedbanie modlitwy nie wpływa wielość różnorakich zajęć, lecz… niewłaściwa skala wartości, jaką się kierujemy....

Rozważanie szóste: Walka duchowa.
Jesteśmy świadkami jednego z najbardziej dramatycznych momentów orędzia o krzyżu: człowiek, więcej – człowiek Kościoła pragnie, aby jego Bóg był tylko wielki, tylko zwycięski, tylko tryumfujący... Nie godzi się na rolę ziarna, które pada w ziemię i obumiera, ani zaczynu, który musi zatracić się w cieście, ani niewiele znaczącego ziarnka gorczycy...

Rozważanie siódme: Prostota i pokora.
Wędrujemy przez życie ciągnąc za sobą i w sobie tajemnicę i ciemność: jedynym faktem jasnym i oczywistym jest fakt spotkania Pana. Nierzadko żąda On od nas rzeczy pozornie absurdalnych: trzeba napełnić stągwie wodą, zmieszać ślinę z błotem, odsunąć głaz sprzed grobu, usunąć mary, usiąść na zielonej trawie w czas posiłku, choć nie ma nic do jedzenia, zarzucić po raz kolejny sieci po całej serii nieudanych prób, siać na gruncie kamienistym, kroczyć po wodzie... Wartość tych działań przekracza nasze natychmiastowe zrozumienie i naszą najbardziej śmiałą wyobraźnię...

Rozważanie ósme: Wzór słuchania.
Zanim przystąpimy do konkretnych tekstów, chcę uściślić termin ‘słuchać’, ponieważ jego biblijne znaczenie różni się od potocznego, którym dzisiaj najczęściej się posługujemy. Opisują go trzy czasowniki, które dopiero razem oddają jego właściwy sens: ‘słuchać’, ‘usłyszeć’ i ‘posłuchać’ (czyli przyjąć, wykonać). Odpowiedzią na słowo Boże może być więc nie tylko samo słowo – do czego jesteśmy przyzwyczajeni – ale także cała postawa człowieka, jego konkretny czyn lub tylko sposób przyjęcia tego co słyszy...

Rozważanie dziewiąte: Diakonia radości i humoru.
Radości, prawdziwie ludzkie radości, które powodują szybsze bicie serca, jakkolwiek ograniczone i banalne, nie są Bogu obojętne! Oto niesłychane, wręcz rewolucyjne przesłanie Kościoła. Radość zakochania; spotkanie, które zmieniło czyjeś całe życie; wieczór spędzony w towarzystwie przyjaciół; wiadomość, na którą się czeka w nieskoń­czoność i która wreszcie nadchodzi; powrót ojca po długiej nieobecności; nieoczekiwany awans w pracy; meblowanie nowego mieszkania; szczęśliwe zakończenie trudnej sprawy... Te wszystkie ludzkie radości są częścią królestwa Bożego, mieszają się z emocjami wieczności, których w pełni doświadczymy w niebie. Mamy w tym wszystkim uczestniczyć. Nie ma nic prawdziwie ludzkiego, co nie miałoby oddźwięku w kapłańskim sercu sługi Jezusa...

 
 
 
 
..: Copyright: Studio perbene :..